Diagnoza ADHD u kobiet

U części kobiet ADHD jest rozpoznawane dopiero w dorosłości. Trudności mogą przez lata pozostawać mniej widoczne, szczególnie gdy osoba dobrze radzi sobie dzięki rozbudowanym strategiom kompensacyjnym, dużemu wysiłkowi i maskowaniu.

Dlaczego rozpoznanie może pojawić się późno

Obraz ADHD nie zawsze odpowiada stereotypowi bardzo ruchliwego dziecka. U dorosłych kobiet częściej na pierwszy plan wysuwają się przeciążenie, trudność z organizacją, odkładanie zadań, problemy z regulacją uwagi i emocji oraz koszt ciągłego nadrabiania i pilnowania codziennych obowiązków.

Co obejmuje diagnoza

Rzetelna ocena obejmuje historię rozwojową, obecne funkcjonowanie w kilku obszarach życia oraz analizę tego, czy trudności były obecne już wcześniej, nawet jeśli przez lata były częściowo kompensowane. Kwestionariusze mogą wspierać proces, ale nie zastępują wywiadu klinicznego.

Różnicowanie i współwystępowanie

Podobne trudności mogą występować między innymi przy przewlekłym stresie, zaburzeniach snu, depresji, lęku, doświadczeniu traumy lub w spektrum autyzmu. U części osób ADHD i autyzm współwystępują, dlatego diagnoza powinna uwzględniać cały profil funkcjonowania.

Co po diagnozie

Omówienie powinno wyjaśniać nie tylko sam wynik, ale też jego znaczenie dla codziennego życia, mocne strony, trudności oraz możliwe dalsze kroki. Jeśli rozważane jest leczenie farmakologiczne, decyzje w tym zakresie podejmuje lekarz.